ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΙΣΤΟΡΙΑ

5 Ιουλίου 1824: Η δεύτερη μάχη του Μαραθώνα

0

Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ελληνικής ιστορίας η πεδιάδα του Μαραθώνα αποτέλεσε όχι μια, αλλά δύο φορές ένα από τα σημαντικότερα πεδία μάχης. Η Περίφημη του Μαραθώνα μάχη που έγινε τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. στην πεδιάδα του Μαραθώνα, μεταξύ των Αθηναίων και των Πλαταιέων με αρχηγό τον Μιλτιάδη και των Περσών με αρχηγούς τον Δάτι και τον Αρταφέρνη, είναι γνωστή σε όλους μας.

Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι πως 1334 χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια της ελληνικής Επανάστασης, στο ίδιο σημείο της Αττικής έγινε η δεύτερη μάχη του Μαραθώνα, μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων!

Σαν σήμερα λοιπόν στις 5 Ιουλίου 1824 έγινε η δεύτερη μάχη του Μαραθώνα

Πρόκειται για την Πολεμική αναμέτρηση μεταξύ 3.000 Οθωμανών Τούρκων του Ομέρ Πασά και 600 Ελλήνων υπό τον Γιάννη Γκούρα, στην πεδιάδα του Μαραθώνα, η οποία έληξε, όπως και η πρώτη, με επικράτηση των ελληνικών όπλων.

Τα δύο στρατόπεδα

Τον Ιούνιο του 1824 ο Ομέρ Πασάς της Καρύστου έλαβε εντολή να στραφεί κατά της Αττικής, σε μια εποχή που οι Έλληνες σπαράζονταν από εμφύλιες έριδες. Την περίοδο εκείνη, ο πρόεδρος του Εκτελεστικού Γεώργιος Κουντουριώτης, όρισε φρούραρχο της Ακρόπολης τον οπλαρχηγό Γιάννη Γκούρα.

Ο Ομέρ Πασάς αποβιβάστηκε στον Ωρωπό με 3.000 άντρες, (εκ των οποίων οι 2.000 ήταν γενίτσαροι), πυροβολικό και ιππικό και αφού λεηλάτησε τις γύρω περιοχές, κατευθύνθηκε προς την Αθήνα. Μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός ο Γκούρας συγκρότησε σώμα από 600 άνδρες, με τη συμμετοχή των χιλιάρχων Μαμούρη, Ρούκη και Πρεβεζιάνου και αποφάσισε να αναχαιτίσει τους Οθωμανούς στον Μαραθώνα. Στις 3 Ιουλίου 1824 κατέλαβε τον τύμβο της πεδιάδας του Μαραθώνα, απ’ όπου θα διάβαινε αναγκαστικά ο Ομέρ με τον στρατό του.

Η εξέλιξη της μάχης

Οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ των δύο αντιπάλων έγιναν στις 5 Ιουλίου 1824. Το πυροβολικό του Ομέρ άρχισε να ρίχνει πυρά κατά των ελληνικών θέσεων και στη συνέχεια ανέλαβαν δράση οι γενίτσαροι με το ιππικό, οι οποίοι αποκρούσθηκαν με σημαντικές απώλειες. Ο αγώνας εξελισσόταν αμφίρροπος και ο Γκούρας προσπαθούσε να ανεβάσει το ηθικό των στρατιωτών του, θυμίζοντάς τους τον άθλο των Αθηναίων κατά τον Περσών στον ίδιο χώρο πριν από αιώνες.

Την κρίσιμη στιγμή κι ενώ η μάχη έπαιρνε δραματική τροπή, εμφανίστηκε στο πεδίο της μάχης ο στρατηγός Διονύσιος Ευμορφόπουλος. Είχε πληροφορηθεί για την απόβαση των Τούρκων στην Αττική και έσπευσε με τους άνδρες του να βοηθήσει, γεγονός που αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων.

Τότε ο Γκούρας «σάλπισε» την αντεπίθεση και με τη καθοριστική συνεισφορά του χιλίαρχου Ρούκη έτρεψαν τους αντιπάλους σε φυγή. Οι Τούρκοι άφησαν στο πεδίο της μάχης 260 νεκρούς, ανάμεσα τους και τον αρχηγό των γενιτσάρων Ιμπραήμ.

Ο οπλαρχηγός Γιάννης Γκούρας μετά το τέλος της μάχης και μιμούμενος το βάρβαρο επινίκιο έθιμο των Τούρκων, έκοψε τριάντα κεφάλια από τους νικημένους Τούρκους και τα έστειλε στην Αθήνα ως ένδειξη του θριάμβου.

Επιπλέον, με επιστολή του προς τους δημογέροντες των Αθηνών χαρακτήρισε τη νίκη του μεγαλύτερη σε ηρωισμό από εκείνη της Γραβιάς στις 8 Μαΐου 1821, διότι «ενίκησαν εκεί όπου ενίκησε πάλαι ποτέ και ο Μιλτιάδης».

Μετά την ήττα του ο Ομέρ Πασάς υποχώρησε με το στρατό του στο Καπανδρίτι, ενώ ο Γκούρας με τον Ευμορφόπουλο επέστρεψαν στην Αθήνα για να ετοιμάσουν την άμυνα της πόλης.

ΠΗΓΕΣ: sansimera.gr / mixanitouxronou.gr

admin

Διακοπή νερού στο Φλάμπουρο αύριο (Τρίτη)

Previous article

Σύψας: έρχεται το 4ο κύμα και αυτή τη φορά θα μολυνθούμε όλοι

Next article

You may also like

Comments

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *